hükm


hükm
(A.)
[ ﻢﮑﺣ ]
hüküm, emir, kesin karar.
♦ hükmünde yerinde, gibi.
♦ hükmünü almak yerine geçmek, gibi olmak.
♦ hüküm vermek kesin karar vermek.

Osmanli Türkçesİ sözlüğü . 2015.

Look at other dictionaries:

  • hukm — var. hookum …   Useful english dictionary

  • Hukm — In Islamic context, a Hukm (Arabic: حُكْمُ pl. Ahkam) is a ruling in the Qur an or Sunnah. A law, value, ordinance or ruling of Shari ah (Islamic law). In order to arrive at any new legal doctrine, or hukm , one must employ a systematic… …   Wikipedia

  • HÜKM — (Hüküm) Karar. Emir. Kuvvet. Hâkimlik. Amirlik. * İrade. Kumanda. Nüfuz. * Kadılık etmek. * Tesir. Cari olmak. * Makam. * Bir dâvanın veya bir meselenin tedkik edilmesinden sonra varılan karar. * Man: Fikirler ve tasavvurlar arasındaki râbıtayı… …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • HÜKM-İ ŞER'Î — Kur an ı Kerim e ve Din i İslâm a uygun kanun ile verilen karar. Şeriatın hükm …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • HÜKM-İ GIYABÎ — Huk: Taraflardan biri hazır olmadığı halde verilen hüküm …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • HÜKM-İ KARAKUŞÎ — Karakuş hükmü. * Mc: Hesaba kitaba gelmiyen, mantığa uymayan hüküm …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • HÜKM-İ KAZA — Allah tarafından evvelce verilmiş olan hüküm …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • HÜKM-İ TECRÜBÎ — Tecrübe ile elde edilen hüküm. * Tecrübe neticesi hâsıl olan karar …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • HÜKM-İ VİCAHÎ — Huk: Tarafların her ikisinin de veya vekillerinin hazır bulundukları hâlde verilen hüküm …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • HÜKM-İ VİCDANÎ — Vicdana ait hüküm. Vicdanî kanaatla verilen hüküm …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük